پایین شهر       بالای شهر

سخن از عدالت  شعار محوری دولت های پیشین و فعلی در کشور ما بوده است . چنانچه برخی ها علت موفقیت دولت فعلی را در انتخابات ریاست جمهوری استفاده از این شعار و محور قرار دادن آن در سخنرانی ها  می دانند . اما آنچه مرا واداشت تا از عدالت بنویسم و درد دلی با شما خواننده ی عزیز داشته باشم . شرایط نابسامانی است که در جذب دانشجو در دانشگاه تهران شاهد آن هستم . پیشتر ها نیز دوستان من در تشکل های دانشجویی به مسئولین هشدار هایی داده بودند . چندی پیش نیز در پستی با عنوان "  عدم تناسب در ظرفیت پذیرش دانشجو و بازار کار "  از وضیعت نا بسامان جذب دانشجو در رشته های منابع طبیعی نوشته بودم . و ظرفیت هایی که نجومی بالا رفته اند . من از مسئولین امر می پرسم  ۴۵ نفر در رشته کارشناسی صنایع چوب فقط در مقطع روزانه به چه دلیلی جذب شده اند شک ندارم که از این  ۴۵ تن مهندس آینده  ۵ تن به زحمت بتوانند در شغلی آن هم مرتبط با رشته ی خود مشغول بکار شوند . به راستی هزینه های مادی و معنوی ای که صرف این دانشجویان می شود را آیا می توان در ترازوی عدالت سنجید ؟  مسئولین باید پاسخگو باشند ؟ آینده این همه جوان جویای کار همه در گرو تصمیم گیری های شماست .

اما بهانه اصلی این نگارش ! نکته ی جالبی که در افزایش ظرفیت دانشجویان به چشم می خورد  . تعداد دانشجویان دوره های شبانه هست که در مواردی با تعداد دانشجویان روزانه برابری می کند !!! دانشجویانی که فقط و فقط به واسطه ی پرداختن هزینه ای بالغ بر ۶ ملیون تومان موفق به اخذ درجه فوق لیسانس از دانشگاه معتبر ایران می شوند . یادم هست زمانی دوستان من از اینکه نتوانستند در رشته مورد علاقه شانادامه تحصیل دهند آن هم  فقط به خاطر عدم تمکین مالی شکوه می کردند . وحالا...............

کاری به اینکه نحوه ی جذب دانشجو درست است یا غلط ندارم .اما پذیرفته شدن رتبه هایی نظیر ۷۰  و حتی ۱۰۰ به بالا در حالیکه رشته های منابع طبیعی حداکثر رتبه های قبولی سابق تا ۱۲ بوده است مایه تاسف است .  به راستی فرق دانشجوی رتبه اول کنکور با دانشجوی رتبه ۷۰ کنکور در چیست؟ملاک انتخاب چه بوده است . آیا شعار عدالت محوری به این زودی ها فراموش شد ؟ ؟؟  حال این را فرض کنید که این داشجو در دوره ی دکتری هم همین روال را ادامه دهد . آنگاه چه می شود ؟ بله پول علم را هم به تسخیر می کشد اما کسی آیا به فکر قشر کم در آمد در جامعه ی ما هست . آیا رتبه ی به فرض ۱۳ کنکور و کمتر در برخی رشته ها مستحق تحصیل در دانشگاه تهران هستند یا انها که با تکیه بر ثروت خویش به مدرک کارشناسی ارشد خود می نازند . ؟؟؟ شکاف طبقاتی در ایران و مشکلات ناشی از آن آنقدر جای بحث دارد که در این مجال نمی گنجد اما چه کسی باید در این حیطه پاسخگو باشد . یادم هست وقتی که فعالتر از امروز بودم به همت دوستان قدیمی که گله از اختصاص رشته های برتر پزشکی و  فنی به افراد خاص داشتند ( به لحاظ در اختیار داشتن امکانات و شرکت در کلاسهای مختلف )  مدتی در برخی مناطق تهران به تدریس رایگان پرداختم  اما حالا چه ؟؟؟  شکاف های طبقاتی روز به روز بیشتر می شود و پایین شهر از بالای شهر دور تر . من خود هر جا که باشم  جزء پایین شهری ها می دانم . دوستانی که می دانم لیاقت بهترین رشته ها و بهترین در بهترین رشته ها را دارند . عدالت محوری شعار عامه پسندی است که سخن گفتن از آن آسان  عمل  به آن مشکل است .

راستی بعلت مشکلاتی و درگیری هایی که این اواخر داشتم نتوانستم به بحث جنگل گلستان بپردازم اما دوستان من جمله مهندس درویش عزیز  و سایر دوستان در این زمینه فعال بودند که از همه آنها به عنوان یک عضو کوچک جامعه جنگلبانان ایران قدر دانی می نمایم .