براساس آخرين تقسيم‌بندي صورت گرفته، پوشش گياهي ايران به پنج ناحيه بزرگ تقسيم شده كه عبارتند از: جنگل‌هاي هيركاني در سواحل جنوبي درياي خزر، ناحيه ارسباراني در منطقه ارسباران كه محدوده كمي را در بر مي‌گيرد،ناحيه زاگرسي در  امتداد كوه‌هاي زاگرس در غرب كشور، ناحيه خليج عماني در جنوب كشور و سواحل شمالي خليج فارس و درياي عمان و ناحيه ايراني و توراني. در اين ميان جنگل‌هاي هيركاني از ارزش‌هاي زيست‌محيطي بالايي برخوردار است. در گزارشي كه در پي مي‌آيد اهميت مهم‌ترين عوامل تخريب اين جنگل‌ها در گفت‌وگو با دكتر علي‌اصغر درويش صفت، استاد دانشگاه تهران بررسي شده است. تاكنون مطالعات متعددي درباره جنگل‌هاي هيركاني صورت گرفته به طوري‌كه تاكنون 2 بار سازمان جنگل‌ها و مراتع، يك بار قبل و يك بار پس از انقلاب، براساس نقشه‌هاي هوايي، نقشه مربوط به اين جنگل‌ها را تهيه كرده و با توجه به تغييرات رخ‌داده و ضرورت بهنگام شدن اين نقشه‌ها، براي بار سوم نقشه جنگل‌هاي اين ناحيه در دست تهيه است.نكته‌اي كه وجود دارد اين كه در اغلب مطالعات به سطح جنگل‌ها پرداخته مي‌شود در حالي كه بايد به كيفيت جنگل‌ها هم توجه شود تا مشخص شود در حال حاضر، ما به عنوان جنگل چه داريم. آيا هنوز گونه‌هاي با ارزش جنگلي به صورت متراكم وجود دارد يا از درون تهي شده‌اند.نكته ديگر اين كه در طول همه اين سال‌ها جنبه تجاري جنگل‌هاي هيركاني بيش از ساير جنبه‌ها و ارزش‌هاي آن مورد توجه بوده است.اين مقدمه‌اي است كه دكتر درويش‌صفت پيش از ورود به بحث به آن اشاره مي‌كند سپس با تأكيد بر اين كه هر ساله از كميت و كيفيت جنگل‌ها كاسته مي‌شود، وجود دامداري‌هاي سنتي در درون جنگل، تعرض برخي كشاورزان حاشيه‌نشين به اراضي جنگلي، تجاوزات گسترده افراد سودجو و زمين‌خوار به زمين‌هاي جنگلي و ضعف برنامه‌ريزي و مديريت نادرست جنگل را از جمله عواملي مي‌داند كه سبب تخريب جنگل به ويژه جنگل‌هاي شمال شده است.به گفته  درويش صفت، «چراي دام در داخل جنگل سبب مي‌شود تا علوفه كف جنگل، نهال‌هاي كوچك و سرشاخه درختان نابود شود. اين در حالي است كه اين‌گونه دامداري هيچ‌گونه توجيه اقتصادي ندارد و تنها روي زاد‌آوري جنگل اثر سوء برجاي مي‌گذارد و به‌طور كلي تجديد حيات جنگل را به مخاطره مي‌اندازد.